Vakantie in Zeeland: hulp van boven 😇

Op vakantie in Zeeland beleefde ik een mooi engelen moment. We kampeerden met ons gezin op het heerlijke Walcheren en ik had bedacht om een dagje naar de Belgische kust te gaan. Een vleugje buitenland in onze vakantie-in-eigen-land.

Na enthousiaste verhalen van anderen, gingen we naar Knokke. Dat zou hip en happening zijn.
Dat was het inderdaad, er was een hoog gehalte "zien en gezien worden". Leuk voor even, maar de drukte en de overdaad aan dure winkels was niet aan ons besteed. Het geplande etentje besloten we niet in Knokke te doen. We misten de gemoedelijkheid van Zeeland.

De meest voor de hand liggende keuze was om te gaan eten waar we vandaan kwamen: Zoutelande, Domburg of een andere plaats daar in de buurt. Maar ik voelde van binnen, heel subtiel, dat ik dat eigenlijk niet wilde. Ik wilde graag ergens anders eten, maar waar??? Ik besloot hulp te vragen aan de aartsengel waarmee ik het beste lijntje heb. Nog steeds, ook na talloze mooie engelenmomenten, is er dan een stemmetje in mij dat zich afvraagt of het bestaat, of het werkt. Enige jaren geleden was het een luide stem, heel aanwezig en sceptisch. Heel wat jaren en bewijzen later, heeft de stem meer plaats gemaakt voor een innerlijk "weten" en vertrouwen. En vraag ik vaker om advies en hulp.

Na mijn verzoek aan "boven", stapten we in de auto. Op de heenweg had de navigatie ons via de hoofdweg naar Knokke geloodst. Maar nu gaf deze een heel andere route aan. We kwamen langs prachtige buitenwijken en door mooie dorpjes. Een cadeautje. Later reden we door Zeeuws Vlaanderen en zag ik een bordje "Cadzand". Ik overwoog of het een optie was om naartoe te rijden voor een leuke eetgelegenheid, maar had mijn bedenkingen. Ik was er als tiener ooit op vakantie geweest en ik herinnerde me vooral dat het heel saai was. Maar aan de andere kant: het was bijna 30 jaar geleden. Wie weet was er nu wat meer te beleven? We besloten de afslag te nemen en tot mijn verbazing was het er gezellig druk. Bij het strand aangekomen bleek er een mooi strandpaviljoen te zijn met heerlijke gerechten op de kaart.

Voldaan schoven we aan tafel en in gedachten bedankte ik de lieve Aartsengel. Door ons een andere route te geven, waren we hier beland in plaats van over de grote weg terug te rijden naar Walcheren.
Even dreigde onze puppy roet in het eten te gooien door voortdurend te blaffen. Tot grote irritatie van onze tafelburen en ons zelf. Om beurten gingen we met haar naar buiten. Maar hoe moest dat als het eten kwam? Gelukkig besloot ze zich na het opdienen van onze maaltijd op haar kauwstaaf te storten en leefde zich gedurende onze maaltijd hier op uit. We genoten van het heerlijke maal. Aan het eind reageerde een andere hond steeds op voorbij rennende kinderen. Onze puppy vond dat hartstikke leuk en ging vrolijk mee blaffen. We waren net klaar met eten en togen naar het strand.
De zon begon onder te gaan, wat een mooi licht gaf. Mijn 2 puberdochters begonnen foto's te maken en uiteindelijk hadden we een fotoshoot met gekke, grappige en mooie foto's. Een mooi aandenken aan een fijne avond en de hulp van boven.

gallery/zeeland

Augustus 2018

***