Spiritualiteit !

◽️ leuk ◽️niet leuk (kruis aan wat van toepassing is)

Laatst maakte iemand de opmerking dat spiritualiteit "leuk is voor erbij". Dat zette me aan tot nadenken en leverde de volgende beschouwing op.

Allereerst is de vraag wat spiritualiteit is. In de volksmond heeft het het etiket zweverig en vaag. Als je uit gaat van "wat je niet ziet bestaat niet", dan is dat wel logisch. Het is ook moeilijk te bevatten in woorden, omdat het te maken heeft met je gevoel. En hoe leg je dat in hemelsnaam uit?

Voor mij is spiritualiteit het ontdekken wie je werkelijk bent en daar ook naar leven. Je sterke kanten leren kennen en daarmee een bijdrage leveren aan de wereld. Volgens mij en vele anderen die de weg naar bewustwording bewandelen, is de reden van ons bestaan "groei". Vreemd dat je daar zo weinig over hoort.
Ja, het groeien van de bankrekening, dat wel, maar dat is niet wat ik bedoel.

In het dagelijks leven ervaren we vooral onze buitenkant, de mechanismen die we in de loop van ons leven hebben ontwikkeld om ons staande te houden. Bijvoorbeeld dat we anderen de schuld geven als ze ons iets vervelends "aan doen". Herkenbaar hè. Heel menselijk.
Deze mechanismen zijn op termijn niet handig, ze zijn vaak gebaseerd op angst.
Aangezien we als mensheid als geheel in de loop der jaren steeds meer zijn gaan leven vanuit angst, hebben we met z'n allen nogal wat mechanismen ontwikkeld. Die ons niet verder helpen, maar die ons wel veiligheid bieden: zo doen we het al jaren. En daarbij houden mensen niet van verandering. Dan maar liever tegenwerkende mechanismen behouden, dan eerlijk naar ons zelf kijken en deze los laten. Immers, je weet wat je hebt, niet wat je krijgt.

Vanuit dat oogpunt, is spiritualiteit dan ook niet "leuk". De confrontatie aangaan met jezelf valt echt niet binnen deze categorie. De categorie van leuke dingen: festivals, shoppen, tv kijken, candy-crushen enz. Daartegen steekt spiritualiteit schraal af.

Een bijkomstigheid van spiritualiteit is, dat grootscheepse veranderingen enige tijd op zich laten wachten.
Het is wel zo, dat je tijdens je proces al vooruitgang boekt, de mate waarin verschilt per persoon. Je vergaart beetje bij beetje inzichten over jezelf en wordt in je dagelijks leven steeds bewuster van de patronen en mechanismen die je zelf gebouwd hebt.
Het kan maanden, zelfs jaren duren voordat je echt grote veranderingen ziet. De patronen die je in jaren hebt opgebouwd, kosten nogal wat vertrouwen en doorzettingsvermogen om los te laten.
En wij mensen zijn vooral gericht op de korte termijn: directe behoefte bevrediging.

Maar, daar zit ook gelijk de kracht van spiritualiteit: als je dan eenmaal op de goede weg bent, wordt het leven steeds makkelijker. Je stapt niet steeds weer in het zelfde patroon, herkent de valkuilen eerder. En begrijpt dat problemen die je op je weg tegen komt, geen obstakels zijn om jou dwars te zitten. Maar zijn bedoeld om jou de lessen te laten leren die belangrijk zijn.

Wat ik vertel is niks nieuws. Dit vind je terug in oude teksten, kennis van natuurvolkeren, stromingen zoals het soefisme. Zij wisten het allemaal: spritualiteit is de basis van ons bestaan.
Al die wijsheid is er al duizenden jaren. Toch hebben we in de geschiedenis van de mensheid nog nooit zo ver van ons zelf afgestaan als nu.
Voor degenen die, ondanks alles, overwegen om de weg van spiritualiteit te bewandelen: laat je niet ontmoedigen! De uiteindelijke beloning is zo groot. Je leven wordt rijker en diepgaander en daarbij steken feestjes, shoppen, tv kijken en Candy-crush zéér schraal af!

 

 








***

 

November 2014

gallery/spiritual human experience