"De diepere betekenis van tegenslagen in je leven"

 

Als we mochten kiezen, zouden velen van ons kiezen voor een leven dat "z'n gangetje" gaat. Geen noemenswaardige problemen, we hobbelen verder.  Als je mystieke, gnostische en esoterische teksten leest, hebben tegenslagen een functie. En na vele jaren werken met gnosis, met mezelf en anderen, denk ik dat deze teksten het bij het rechte eind hebben.

Rumi:
"The wound is the place where the light enters you".


De gedachte dat tegenslagen een diepere betekenis hebben, stuit bij ons vaak op weerstand: "hoezo, ik heb echt niet gevraagd om huwelijksproblemen". Of: "al dit gedoe op mijn werk, ik wil gewoon mijn werk doen zoals ik dat altijd deed". Ik weet er alles van!
Waar het mis gaat, is dat we deze tegenslagen benaderen vanuit ons aards perspectief: ons 3 dimensionaal bewustzijn. Zoals we onszelf ervaren: een lichaam van vlees en bloed, met een verstand en gevoel. We zijn opgegroeid met een materialistisch wereldbeeld: we ervaren de werkelijkheid met onze vijf zintuigen. Dat is een vrij beperkt perspectief van de werkelijkheid.
Dat er daarnaast nog een veel grotere realiteit is, is best ingewikkeld.  Velen van ons hebben daarvan een vaag bewustzijn: "ik geloof niet in God, maar denk wel dat er iets is". Dat "iets" is ongelofelijk moeilijk om te duiden. Het is een sluimerend bewustzijn, op een ander bewustzijnsniveau.

Het bewustzijn op aarde is aan het veranderen. Oude wijsheden en kennis komen boven drijven. Deze ontwikkeling gaat hand in hand met de behoefte van mensen aan zingeving en verdieping. Oosterse geneeswijzen, meditatie, tai chi en de zoektocht naar ons zelf, zijn steeds meer deel geworden van ons nuchtere westerse leven.
Ook het onderzoeksterrein van de wetenschap is aan het uitbreiden. Er is veel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar het verband tussen kosmische energieën en ons leven hier op aarde. De activiteit van de zon heeft z'n weerslag op ons.
Het beeld van onszelf als een klein poppetje op deze planeet, is aan het veranderen. Het besef dat we deel uitmaken van een enorm universum waarin allerlei krachten een rol spelen, is groeiende. En daarmee groeit ook het inzicht dat er "meer" is tussen hemel en aarde. En dat onze individuele aanwezigheid op aarde misschien wel een diepere betekenis heeft.

Rudolf Steiner:
"If we do not develop within ourselves this deeply rooted feeling that there is something higher than ourselves, we shall never find the strength to evolve to something higher".


Waar de oosterse goeroes en meesters hun bewustwordingsproces ervaarden binnen de muren van ashrams en tempels, staan wij voor de taak om dit te bewerkstelligen in ons dagelijks leven. Wat een behoorlijk pittige taak is, aangezien er ook gewerkt moet worden, kinderen opgevoed en een huishouden gerund. De meesten van ons hebben niet de luxe van zeeën van tijd.
Toch is dit volgens mij de kern van spiritualiteit: je bewust worden van je dagelijks leven en hierin steeds keuzes maken die op lange termijn het beste zijn voor jou en je omgeving.
Dat het niet voor iedereen de bedoeling is om zich sjokkend door het leven te bewegen, varend op bekende golven. Het voorspelbare leven van voorgaande generaties maakt steeds meer plaats voor hobbelige levens van onze en latere generaties. We worden van buiten af, door onze omstandigheden, uitgedaagd.

Uitgedaagd om te groeien, te ontdekken wie we zijn. We hebben vele jaren onze verantwoordelijkheid uit handen gegeven: aan regeringen, artsen, ambtenaren enz. We vonden het wel gemakkelijk dat "zij" onze problemen oplosten. Nu lopen we als mensheid op allerlei terreinen vast: economisch, sociaal, moreel, en op het gebied van gezondheid: het aantal chronisch zieken is nog nooit zo hoog geweest.
De omstandigheden dwingen ons om bij ons zelf te rade te gaan: wat willen wij als mensheid? Wat vinden we van de ongelijke verdeling van welvaart? Wie of wat maakt ons beter? Wat vinden we van de invloed van de farmaceutische industrie op de gezondheidszorg? En is economische vooruitgang nog steeds het mantra? Vooruitgang van wie? En op welke manier?

De omstandigheden dwingen ons als het ware om naar binnen te keren, bij ons zelf te rade te gaan. Dat geldt voor de omstandigheden op macro-niveau, op werelds niveau en omstandigheden op micro- niveau: in ons eigen leven.
Een obstakel in onze bewustwording is onze manier van denken: het denken in redenen en schuld. Mensen vertalen onderstaand citaat vaak als: o, is het mijn eigen schuld dat het tegen zit?
Het denken in termen van "schuld" roept innerlijke weerstand op en zet jouw proces op slot. Natuurlijk heb je dit onheil nooit vanuit je driedimensionale bewustzijn gewild. Maar er ligt in ieder van ons een hoger bewustzijn verscholen dat zich van nature wil ontwikkelen. En omdat we allemaal in verbinding staan met het collectieve bewustzijnsveld, komen er vanuit dit bewustzijnsveld ervaringen op ons pad die ons bewustzijn laten groeien. Zowel prettige ervaringen als moeilijkheden. Het is iedere keer aan ons zelf de keuze om de diepere betekenis hiervan te doorgronden:
Wat roept deze gebeurtenis in mij op? Welke gevoelens, welke angsten? En wat betekent dat voor mij keuzes die ik maak?

Wanneer je dit proces aan gaat, leer je jezelf steeds beter kennen. En word je je steeds meer bewust van de reden waarom je hier op aarde bent. Wat je wil ervaren, wat je wil leren, wat je wil creëren.
Je kunt dit zelf doen, door in stilte steeds naar binnen te keren. Te voelen wat zich aandient, beelden te zien. En op die manier de diepere betekenis doorgronden.
Wanneer je dit proces via gnostische sessies aan gaat, kom je sneller bij de kern. Je ziet meerdere gebeurtenissen die met deze gevoelens te maken hebben, patronen die zich herhalen. Doordat je direct in contact bent met je onderbewuste, krijg je informatie vanuit een dieper bewustzijnsveld. In dit veld zijn begrippen als "fout en goed" en "schuld" niet aan de orde. Het gaat om inzicht en leren van ervaringen.

Eerlijk is eerlijk: het is niet zo dat ik bij elke tegenslag in het verleden dacht: o wauw, dit geeft mij de gelegenheid om een diepere laag in mezelf aan te boren! Soms had ik er zo genoeg ervan, van het leren van nog meer lessen. Ik vond dat ik wel even genoeg had geleerd, vond het wel welletjes. Maar ja, wat mijn aardse "ik" vindt en wat mijn onderbewuste "ik" vindt, komt niet altijd overeen.
En nog steeds is het af en toe lastig als iets anders loopt. Soms kun je het niet gelijk opbrengen om naar binnen te keren. Als je een tegenslag hebt en je hebt even de moed niet om ermee aan de slag te gaan: laat dat gevoel toe. Je boosheid, je frustratie, je verdriet, gooi het eruit. Ga uithuilen en word maar even boos op jezelf, de wereld, en het universum. Als die emoties eruit zijn, is het gemakkelijker om naar binnen te gaan, naar je binnenste. Je hebt dan meer rust om de dieper liggende reden te zien. En van daar uit dichter bij jezelf te komen en weer een stukje te groeien. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

***

 

Maart 2016

gallery/tegenslagen